Περιεχόμενο
Μέσα στο 2025, το A Christmas Carol για το Dated Vic θα έχει την τελευταία ένατη γενιά στη σειρά (και ίσως την τελευταία τους, επειδή είναι η τελευταία χριστουγεννιάτικη περίοδος του Matthew Warchus στο Dated Vic). Το ενημερωτικό δελτίο φέρνει προσωπικά ένα εκπαιδευμένο περιεχόμενο για το email. Δημιουργήστε όλη την τρέχουσα διεύθυνση email μας για να αγαπήσετε το Λονδίνο αντί να αφιερώσετε ένα καλό θέμα (και συγκεκριμένες επιλογές όταν νιώθετε άνετα). Με τον φανταστικό συνδυασμό εγκάρδιας αφήγησης, παραδοσιακών καλαντών και ενός καθηλωτικού χριστουγεννιάτικου γεύματος, το A Christmas Carol θα μεταδώσει μια καρδιά διακοπών σε όλους όσους το βρίσκουν.
Από το 2017, η ετήσια παρουσίαση του "A Christmas Carol" από τον παλιό Vic έχει γίνει ένα συχνότερο μέρος της νέας εορταστικής περιόδου για να έχει άτομα που επιστρέφουν με γαλοπούλα, λαχανάκια Βρυξελλών, πίτες με κιμά, ζεστό κρασί και καλή θέληση σε όλους τους άντρες. Ο Σκρουτζ δεν φωνάζει μακριά από τα παράθυρα με τα λαμπερά δάπεδα για χριστουγεννιάτικες χήνες, αλλά κινείται στην κρεβατοκάμαρά του με ένα τραγούδι στην καρδιά του και μια ανοιξιάτικη εποχή στο βήμα. Ο χαρακτήρας τους έλκεται από τη σκοτεινή σας πλευρά, πρώτα συμπάθησε και φρόντισε να είσαι όσο το δυνατόν πιο κοντά σε άλλους ανθρώπους, ώστε να μπορούν να απολαύσουν, να απολαύσουν και να διασκεδάσουν στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Μερικές από τις καλύτερες στιγμές από άλλες επεμβάσεις του "A Christmas Carol" ήταν να βλέπεις τον Σκρουτζ να συμπεριφέρεται σαν ένα ανάλαφρο παιδί μετά από πολύ καιρό, ακόμα και με την ακμή του και μπορεί να εμφανιστεί ως ένας κακός τσιγκούνης και να γίνεις τσιγκούνης. Αυτό μπορεί να είναι εντάξει όταν ο Σκρουτζ είναι αφοσιωμένος και έχεις την ευκαιρία να επιστρέψεις σε μια άλλη κατεύθυνση. Κάτι που κάνει πολύ πραγματικά το A Christmas Carol, αν και όχι, είναι ότι αφήνει τους θεατές να έχουν μια επανάληψη και αν ο Σκρουτζ σκοντάφτει λόγω τόπου και χρόνου.
- «Προσπάθησα μέσα σε αυτό το μικρό, φαντασματικό βιβλίο, να εμπλουτίσω το νέο Φάντασμα από μια σκέψη», έγραψε ο Κάρολος Ντίκενς στον πρόλογο της νουβέλας του 1843 «Μια καλή χριστουγεννιάτικη ιστορία».
- Λόγω της τελευταίας ειδοποίησης για την πιο πρόσφατη συγκομιδή των Χριστουγεννιάτικων Καλαντών του Λονδίνου, είναι περίεργο να δείτε ο ένας τον άλλον να πετάει ένα μαύρο αστέρι ενώ ο χαμένος έρωτας του Σκρουτζ, η Μπελ, είναι η Μπελ.
- Παρά την ικανοποιητική κατασκευή οθόνης σε θέση της νουβέλας, είναι ένα αρκετά παραπλανητικά προβληματικό στοιχείο ώστε να μπορείτε να το προσαρμόσετε.
Ωστόσο, υπάρχουν λάθη στη μέση των διαδικασιών τους, για τα οποία σίγουρα δεν χρειάζεται να επιδείξετε χρυσό – η ικανότητα προσποίησης διασημοτήτων μπορεί Betsson καζίνο επίσης να αποτελέσει απάντηση. Καθώς οι φτωχοί τρέμουν μέσα σε χιονισμένους δρόμους, μια φανταστική απειλή παραμονεύει στα φανταχτερά υπάρχοντα των πλουσίων σας και εσείς μπορείτε να είστε ξεδιάντροποι. Εμείς είμαστε αυτοί που κατεβαίνουν τον Φεβρουάριο στον δρόμο του θανάτου. Είμαστε αυτοί που προσπαθούν να καταστρέψουν τον κόσμο με τη μία και την άλλη.
Οπτικά είναι εκπληκτικό, χάρη στον περίεργο φωτισμό του Hugh Vanstone και τα κυρίως απαλά ρούχα του Rob Howell. Ωστόσο, είναι αρκετά τρομακτικό, έχοντας τον νεκρό συμπαίκτη του Ebenezer, Jacob Marley, να γλιστράει σε μια πασαρέλα, χωρίζοντας τους νέους πάγκους με αλυσίδες στο πίσω μέρος. Η εκδοχή του Jack Thorne είναι κυρίως πιστή στη νουβέλα του Dickens, ενώ τα φαντάσματα είναι γυναίκες με πιο ήπιες λέξεις αντί για τρομακτικά φαντάσματα και ο πατέρας του Scrooge έχει μια ιστορία. Σήμερα είναι η νέα εκδοχή του Christopher Eccleston, όποιος έχει έντονη προβολή και μπορεί να είναι σκληρός (που απλώς διακόπτεται όταν χαμογελάει) είναι ο ιδανικός για το νεότερο μέρος. Και σε αυτούς που κάθονται στη σκηνή προσφέρεται αλυσίδα από λουκάνικα για να σας βοηθήσουν να πληρώσετε για το γεύμα. Φρούτα και λαχανικά παραδίδονται από λινό ρυάκι στην υψηλότερη κοινότητα στη σκηνή, καθώς ο εξαιρετικός αναμορφωμένος Scrooge φτιάχνει χριστουγεννιάτικο φαγητό για όσους ο τύπος ήταν τσιγκούνης για αυτό.
Ο τύπος αρχίζει να εκτιμά το νέο δώρο που σου δίνει η ζωή. Και παρόλο που ο Φρεντ διαπιστώνει ότι τον έχουν απορρίψει όπως πάντα, η καρδιοαναπνευστική τους άσκηση είναι αρκετά δυνατή όταν η καρδιά του Σκρουτζ μαλακώνει, ο Φρεντ και η οικογένειά του γιορτάζουν. Παρόλο που πολλοί άνθρωποι αντιπαθούν τον άλλον φόβο για τον Σκρουτζ, ο υποτιμημένος και υποτιμημένος συνεργάτης του, Μπομπ Κράτσιτ, αποφασίζει να αφιερώσει τον χριστουγεννιάτικο μπουφέ της οικογένειάς του για να εξυπηρετήσει το αφεντικό του και να κάνει κομπλιμέντα για τα (λιγότερα ακόμα κι αν είναι) σνακ που του έχουν δοθεί. Η νεότερη καρδιά θρηνεί την κατεστραμμένη και σπατάλη ζωής τους και προειδοποιεί τον ραντεβού φίλο τους -με την όχι και τόσο φιλική ορολογία- μέχρι που ο τύπος άλλαξε τα σχέδιά του, ο τύπος ήταν επίσης καταραμένος, ώστε να μπορεί να περιπλανιέται ασταμάτητα στο φρέσκο θρησκευτικό μονοπάτι κρατώντας έναν απίστευτα πολύ χρόνο και να χάνει την αλυσίδα από τις ανησυχίες. Και όταν η σύζυγός του, η Marley, βγαίνει από αυτό το θνητό πηνίο, ο νέος, μακρύς στο σμάλτο, αλλά ο σύντομος στην καρδιά Scrooge παρουσιάζει τις αξίες του που αγγίζουν τα κέρματα. Μετά από μια σειρά προσαρμογών και πρόσφατων αναθεωρήσεων στην εκπομπή, η νέα σκηνή και οι οθόνες διαφόρων μεγεθών, η ομάδα που έχει υπάρξει για περισσότερα από τέσσερα ή πέντε Χριστούγεννα γνωρίζει τα γεγονότα του Ebenezer Scrooge.
Ανατριχιαστικό και ίσως γελοίο, καταθλιπτικό και ίσως ζαλιστικό, η παραγωγή του Michael Arden αξιοποιεί κάθε κλειδί στην ιστορία του Dickens και στη συνέχεια αντλεί μερικά νέα στοιχεία από το καπέλο του Scrooge. Χάρη στον σχεδιαστή λαμπτήρων Ben Stanton, ένα δυνατό χρώμα περιβάλλει τη νέα σκηνή – ένα εφέ και έτσι ουσιαστικά μεταδίδει μια κινηματογραφικά γεμάτη δυσοίωνη ποιότητα, αλλά ανεπιτυχώς φέρνει τους ακροατές σε εγρήγορση. Ένα εξαιρετικό φέρετρο σε χλευάζει από την καρδιά μέχρι να ξεκινήσει η ανακοίνωση.
Έτσι, η δημιουργία του, χρησιμοποιώντας την τέλεια ισορροπία μακριά από το τρομακτικό και ίσως την ζαχαρίνη, το συνοψίζει. Η ερμηνεία του είναι πράγματι εγκάρδια και μπορεί να σε συγκινήσει αν ο Σκρουτζ στο τέλος κλαψουρίσει «Καλά Χριστούγεννα!». Αλλά ενώ το κέντρο του Σκρουτζ είναι υποχρεωμένο να ανοίξει, ο Τσερβέρις ξεχωρίζει. Ο τύπος δουλεύει με τις ψύχραιμες φωνές του Σκρουτζ και μπορεί να φωνάξεις «μπα, απάτες» με τη σωστή ποσότητα γρυλίσματος, έξαλλος απέναντι στον ταπεινό αλλά ευγενικό Μπομπ Κράτσιτ (Ντάσιελ Ιβς) και τον χαρούμενο ανιψιό Φρεντ (Τζορτζ Αμπούντ). Ο βραβευμένος με δύο βραβεία Τόνι Μάικλ Τσερβέρις (Ευχάριστη Οικογένεια για το Μπρόντγουεϊ, Οι νέες Χρυσές Εποχές στο HBO) σούπερ σταρ από την εποχή του τσιγκούνη.
Σύνοψη Οι αιώνιοι θρύλοι του Τσαρλς Ντίκενς ξαναγεννιούνται σε αυτή την υπερφυσική, ταξιδεύουσα στο χρόνο, μεταφορική εκδοχή της αποφασιστικής χριστουγεννιάτικης ιστορίας. Η νέα δυνατή βουτιά σε έναν δυστυχισμένο νέο, γεμάτο πειθαρχία τόσο από τον πατέρα του όσο και από τον διευθυντή του πανεπιστημίου στο οποίο είναι υποχρεωμένος να φοιτήσει, βοηθά στην εξήγηση της μισανθρωπίας του Εμπενέζερ, κάτι που τον βασανίζει να δικαιολογεί λόγω των δοκιμών των νέων περιορισμών μακριά από τον Ιησού και την ηθική σε σχέση με άτομα που τον αφορούν, όπως η Μαίρη Κράτσετ, η οποία, όπως διαπιστώνεται, έχει μια διαφορετική σχέση με την νέα άνεση που μαστίζεται από τον Σκρουτζ. Ενώ αυτό οδηγεί σε μια κάπως τραχιά μεταφορά ενέργειας από τα τρία πνεύματα – το ένα μετά το άλλο και το άλλο μπορεί να μεταφερθεί στην τελευταία στιγμή της μίνι σειράς – η νεότερη έμφαση στο παρασκήνιο, ωστόσο, παρέχει επίσης έναν συναρπαστικό και εύστοχα μελαγχολικό λόγο για τον οποίο ο Σκρουτζ είναι αυτό που είναι.
Αλλά αυτή είναι επίσης η τρίτη ταινία του σεναριογράφου-παραγωγού-σκηνοθέτη Zemeckis μετά το Beowulf and the Polar Express. Θα έπρεπε να είναι «Η Χριστουγεννιάτικη Κάρολ του Robert Zemeckis». Δεν είναι τσιγκουνιά, το να έχεις χειροτεχνίες να σε αγγίζει από το καλό και το κακό της παλιάς χριστουγεννιάτικης ιστορίας σου. Καλύτερα, τώρα είναι η Χριστουγεννιάτικη Κάρολ της Disney που πρέπει να ανακαλύψεις πρόσφατα. Σε έναν εφιαλτικό κόσμο μακριά από πολύ καιρό έβενο, τρεμόπαιγμα και τεράστια, επίμονα ρολόγια, η ώρα του Χριστουγεννιάτικου Φαντάσματος οδεύει προς μια κόλαση.
Ενώ στην αρχή μπορεί να σκέφτεστε (ειδικά για να βοηθήσετε ένα πεντάχρονο παιδί) ότι είναι μια υπέροχη ιστορία από τα Χριστούγεννα, είναι πράγματι επιδέξια υφασμένες προσωπικές παρατηρήσεις σχετικά με την κατάσταση της χώρας σας – συγκεκριμένα, του Λονδίνου – την εποχή που ο Ντίκενς δημοσίευσε το βιβλίο. Η μητέρα μου βλέπει καθαρά από την εμπειρία μου από την ώρα του ύπνου κατά τη διάρκεια της χριστουγεννιάτικης χρονιάς, και ότι είμαι πάντα γοητευμένος από το νέο μυστικό της ιστορίας μου, καθώς και από τα γράμματα. Έχουν χειροτερέψει με τα χρόνια, το μυαλό του τώρα είναι πιο δροσερό. Μιλάω για μια άλλη χαρούμενη άποψη για το βιβλίο, τώρα είναι το πιο χριστουγεννιάτικο παραμύθι με φαντάσματα, Μια χριστουγεννιάτικη Κάρολ από τον Κάρολο Ντίκενς. Αν το βασικό μήνυμα είναι αρκετά καλό νωρίτερα είναι πολύ αργά, τότε να είστε ευγενικοί με τον εαυτό σας και μπορείτε να περιμένετε την τρελή και σοφή Χριστουγεννιάτικη Κάρολ των Muppets, γιατί να μην την φοράτε κι εσείς;
Αλλά θα προκαλούσαμε κάποιον να ανακαλύψει μια αποκάλυψη που θα του επιτρέψει να είναι πολύ πιο χαρούμενος, βαθιά μέσα στην ψυχή του. Κάθε φορά που μας ζητείται να δώσουμε τα δικά μας χρήματα σε ένα ίδρυμα για τους άστεγους στους κουβάδες μετά την νέα μας πληροφορία, το κάνω οικειοθελώς. Μπορεί απλώς να ακολουθώ αυτά που έχουμε δει. Αντί για κάποιους Σκρουτζ που τον έχουν προηγήσει, η πορεία της λύτρωσής του δεν είναι πάντα ξεκάθαρη.
Ακολουθώντας, έχοντας αντίκτυπο, αλλά για πρώτη φορά, βρίσκεται στο νεότερο οικογενειακό περιβάλλον του Cratchit. Στην παρουσίαση, υπάρχει ζωντανή λαϊκή μουσική που συνοδεύει το μινιμαλιστικό επίπεδο που ανεβαίνει και μπορείτε να ρίξετε πόρτες και να δείτε κενά από ταμεία που κρύβονται από τα πατώματα. Είναι αυτή η εποχή του χρόνου που οι διασκευές ταινιών του αντίπαλου αριστουργήματος από την κλασική νουβέλα του Κάρολου Ντίκενς τοποθετούνται στο ύπαιθρο σε διαφορετική ποιότητα.
Εκμαγείο
Σε ένα συναισθηματικό επίπεδο, είναι επειδή είναι ωραίο ενώ το Φάντασμα του Μάρλεϊ. Ωστόσο, όπως κάνει, μαζί με την έντονη εξάρτησή του και μπορείτε να εμπιστευτείτε την τεχνική της ταινίας, την οποία ο δημιουργός αποφεύγει το νέο κέντρο χτυπήματος από την ιστορία του Ντίκενς. Κάνοντας αυτή την ιστορία μια πολύ σκοτεινή ιστορία, ένα ταξίδι μακριά από το πνεύμα ενός μεγάλου τσιγκούνη, μισάνθρωπου παιδιού, και ίσως η ταινία του Ζεμέκις να ανακτήσει αυτή τη φορά μια αφήγηση που ήταν περισσότερο ένα πολύ χαρούμενο κόμικ σε σύγχρονες αφηγήσεις. Σας υπενθυμίζει αυτό που βιώνει ο Εμπενίζερ Σκρουτζ – όταν το αλυσοδεμένο φάντασμα του πολύ άψυχου συντρόφου τους και περίπου τρεις ψυχικές επιθέσεις σε επιτίθενται στο δωμάτιό σας – είναι πραγματικά πονοκέφαλος από την σωστή αίσθηση.